Wyszukiwanie artykułów

Aktywność fizyczna jest jedną z kluczowych pozycji wśród zasad zdrowego trybu życia i zapobiegania chorobom, w związku z czym została umieszczona w podstawie Piramidy Zdrowego Żywienia i Aktywności Fizycznej. Właściwy sposób odżywiania oraz stosowanie odpowiednio standaryzowanych produktów może wpływać na poprawienie pewnych możliwości wysiłkowych organizmu podczas uprawiania sportu. Jedną z popularnych substancji mających duży potencjał działania w tym zakresie jest kreatyna. 

Dla utrzymania zdrowych kości potrzebny jest nie tylko wapń, co jest nam stale powtarzane, ale także dwie witaminy: D i K. Czy aby na pewno oddziałują one jedynie na ludzki szkielet? Jakie są ich naturalne źródła oraz czy warto podjąć się ich suplementacji? Odpowiedzi znajdziesz w publikacji.

Kobieta w ciąży powinna szczególnie zadbać o zdrowie swoje i dziecka. Liczne zmiany w ciele kobiety, jak i rozwijający się płód sprawiają, że zapotrzebowanie na witaminy i składniki mineralne jest większe. Dostarczanie odpowiednich produktów lub niezbędna suplementacja pozwalają na uniknięcie niedoborów, które niosą za sobą szereg negatywnych skutków. Zbyt mała podaż między innymi kwasu foliowego będzie przyczyną wad rozwojowych, żelaza - zaburzeń w procesach krwiotwórczych, witaminy D i wapnia - problemów z prawidłową mineralizacją kośćca, jodu - zaburzeń rozwoju niektórych narządów oraz magnezu - zaburzeń ciśnienia tętniczego.

Mukowiscydoza (cystic fibrosis, CF) to choroba genetyczna, przewlekła, wpływająca na funkcjonowanie wielu układów i narządów w organizmie. Szacuję się, że mukowiscydoza występuje 1:2000-4000 urodzeń wśród rasy białej. Badania przesiewowe pod kątem mukowiscydozy u wszystkich noworodków są prowadzone od VI. 2009 roku. U ok. 70% chorych na CF stwierdza się niedożywienie. W leczeniu mukowiscydozy zaleca się stosowanie diety wysokoenergetycznej, wysokobiałkowej i wysokotłuszczowej. Ponadto, zalecana jest prawidłowo dobrana suplementacja diety. Suplementacja skupia się głównie na korygowaniu niedoborów witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, sodu oraz enzymów trawiennych. 

Zespół policystycznych jajników jest szeroko rozpowszechnioną endokrynopatią wśród kobiet. Przebieg schorzenia jest ściśle powiązany z otyłością, insulinoopornością, hiperandrogenizmem, zaburzeniami miesiączkowania oraz niepłodnością. PCOS należy do chorób o charakterze wielopoziomowym, której skutki w istotnym stopniu wpływają na pogorszenie funkcjonowania organizmu oraz spadek jakości życia. W postępowaniu terapeutycznym kobiet z zespołem wielotorbielowatych jajników znaczącą rolę przypisuje się odpowiedniemu planu żywieniowemu oraz edukacji pacjentek w zakresie właściwych nawyków żywieniowych. Ponadto odpowiednia suplementacja składników odżywczych dobrana w sposób selektywny może przynieść wiele korzyści w zakresie leczenia zaburzeń na tle endokrynnym. 

Zespół policystycznych jajników (PCOS; łac. syndroma ovariorum policysticum, ang. polycystic ovary syndrome) jest chorobą układu endokrynnego dotykającą kobiet w wieku reprodukcyjnym. Prowadzi ona do nieprawidłowości w gospodarce hormonalnej, trudnościach z zajściem w ciążę (zaburzeń płodności), wysokiego poziomu androgenów oraz powikłań metabolicznych (takich jak np. insulinooporność). Przez to, PCOS przyczynia się do zwiększenia ryzyka pojawienia się również takich chorób jak: cukrzyca typu 2, nadciśnienie tętnicze i inne choroby układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia lipidowe, czy nowotwory piersi i endometrium. Z każdym rokiem obserwuje się coraz więcej przypadków zachorowań na zespół policystycznych jajników.

W związku z postępującą medycyną, wynalezieniem leków na wiele doskwierających schorzeń i dolegliwości, życie ludzi znacząco się wydłużyło. Światowa Organizacja Zdrowia (World Health Organization - WHO) przypuszcza, że w roku 2050 osoby w wieku powyżej 60 lat będą stanowiły 22% całej populacji na świecie – co daje dwukrotnie większą liczbę osób niż aktualnie (WHO, 2015b). Starzenie się organizmu jest procesem długotrwałym i postępującym pomimo woli człowieka. Wpływa ono m.in. na obniżenie się zdolności do przyswajania przez organizm składników odżywczych i witamin. (Remond i wsp., 2015). Witamina D jest wytwarzana zarówno poprzez syntezę podskórną w związku z promieniowaniem słonecznym jak i poprzez spożywanie produktów bogatych w tę witaminę m.in. tłuste ryby, jaja, mleko i jego przetwory (Olędzka, 2013). Warto zwrócić uwagę, że promieniowanie słoneczne w naszej szerokości geograficznej w okresie jesienno – zimowym (od września do marca) jest znikome, a osoby starsze często również unikają lub nie są w stanie ze względu na istniejące choroby przebywać na świeżym powietrzu. Ponadto warto zauważyć, że dieta osób starszych jest przeważnie uboga w produkty obfitujące w witaminę D. Spowodowane jest to głównie czynnikami ekonomicznymi, gdyż tłuste ryby są stosunkowo drogim produktem spożywczym oraz są trudne w spożywaniu ze względu na ości. Dlatego warto zwrócić uwagę na problem z dostarczeniem odpowiedniej ilości witaminy D u osób starszych, gdyż ilość przyjmowanej witaminy do organizmu seniora nie jest duża, a dodatkowo ze względu na procesy fizjologiczne jakie zachodzą w jego organizmie nie jest ona absorbowana stuprocentowo.

Selen to pierwiastek śladowy, który jest niezbędny do zachowania pełni zdrowia. Niestety, Polska leży na terenach w niego ubogich, dlatego obserwuje się niedobory selenu w diecie Polaków. Naukowcy podpowiadają, że rozwiązaniem może być suplementacja zarówno gleby, jak i samej żywności. Czy jesteśmy świadomi rangi tego problemu?

Na sukces sportowy składa się nie tylko właściwie poprowadzony trening, ale również odpowiednio skomponowana dieta i dobrana indywidualnie suplementacja. Nieprawidłowe odżywianie może negatywnie wpłynąć na adaptację organizmu do wysiłku, a także ograniczyć wyczekiwane osiągnięcia treningowe. Nie zawsze uda się dostarczyć właściwej ilości energii, makroskładników (białka, tłuszcze, węglowodany), błonnika pokarmowego, minerałów, witamin oraz aminokwasów egzogennych z dietą. A wtedy warto pomyśleć o suplementacji.

U przeważającej części młodych osób cierpiących na uciążliwe migreny zaobserwowano lekkie niedobory witaminy D, ryboflawiny i koenzymu Q10 - organicznego związku chemicznego występującego w mitochondriach komórek roślin i zwierząt, który pełni ważną rolę w procesach produkcji energii niezbędnej do wzrostu i życia komórek. Naukowcy szukają odpowiedzi na pytanie, czy suplementacja może zapobiec migrenie.

W Polsce suplementy z witaminami przyjmuje – zgodnie z danymi Instytutu Żywności i Żywienia w 2015 r. – co siódme dziecko w wieku od 0 do 18 lat [1]. Temat ten budzi wiele kontrowersji – ma swoich zwolenników, jak i przeciwników. Zdaniem American Academy of Pediatrics, odpowiednio zbilansowana, zdrowa dieta powinna w pełni pokryć zapotrzebowanie dziecka na każdy składnik [2]. Jednak współczesny stopień przetworzenia żywności i sposób jej produkcji w znaczącym stopniu wpływają na końcową wartość odżywczą produktu, a co za tym idzie, również na prawidłowe zbilansowanie diety. Niezmiernie ważna jest więc ocena zasadności suplementacji młodego człowieka i analiza wpływu farmaceutyków na jego wzrost i rozwój [3].

Ze względu na pozytywny wpływ na profile metaboliczne, biomarkery zapalenia oraz stresu oksydacyjnego, witamina D może korzystnie oddziaływać na zdrowie pacjentów z cukrzycą typu 2 oraz chorobą wieńcową.

Zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) manifestuje się różnorodnymi objawami ze strony sfery psychicznej, jak i fizycznej, które w sposób znaczący rzutują na funkcjonowanie młodych kobiet w codziennym życiu. Prozdrowotny styl życia z uwzględnieniem odpowiednio zbilansowanej diety, ze szczególnym zwróceniem uwagi na niektóre składniki pokarmowe m.in. błonnik pokarmowy, witaminę D, wapń oraz kształtowanie nawyku w postaci podejmowania regularnej aktywności fizycznej może przyczynić się do spadku natężenia objawów towarzyszących PMS.

Witamina K2 oraz funkcje, jakie związek ten spełnia w organizmie człowieka coraz częściej stanowią przedmiot rozważań publikowanych zarówno w opracowaniach naukowych jak i nieco bardziej amatorskich źródłach. Aktualnie prowadzone badania rzucają nowe światło na rolę witaminy K, która do niedawna znana była wyłącznie jako czynnik przeciwkrwotoczny. Unikalne właściwości, które w ostatnim czasie zaczęto przypisywać witaminie K2 sprawiły, iż jest ona rutynowo suplementowana przez coraz większą grupę osób.

Cukrzyca jest poważnym problemem zdrowotnym dotykającym co piątą osobę powyżej 65. roku życia. Stanowi to około 463 miliony osób dorosłych (do 79. roku życia). Prognozuje się, że do 2045 roku liczba ta ma wzrosnąć do 700 milionów. Jest to choroba, która często prowadzi do występowania wielu poważnych powikłań makro- i mikronaczyniowych. Ważnym aspektem jest zatem podejmowanie działań profilaktycznych w postaci przestrzegania odpowiedniej diety, aktywności fizycznej oraz stylu życia. Ponadto liczne badania na zwierzętach oraz badania kliniczne potwierdzają zbawienny wpływ stosowania takich substancji jak bioflawonoidy. Jednym z takich potencjalnych środków terapeutycznych w leczeniu cukrzycy i jej powikłań okazuje się kwercetyna [1]. Celem niniejszego przeglądu jest zatem przedstawienie właściwości przeciwzapalnych kwercetyny oraz jej zastosowania w zapobieganiu i leczeniu cukrzycy typu 2. 

Magnez jest czwartym najbardziej rozpowszechnionym minerałem w organizmie. Został uznany za kofaktor w ponad 300 reakcjach enzymatycznych, w których ma kluczowe znaczenie dla metabolizmu trifosforanu adenozyny (ATP). Około 50% magnezu znajduje się w kościach, 50% w tkankach i narządach, a 1% we krwi. Magnez jest potrzebny do reprodukcji i syntezy białek DNA i RNA. Ponadto magnez jest niezbędny do regulacji skurczu mięśni, ciśnienia krwi, metabolizmu insuliny, pobudliwości mięśnia sercowego, napięcia naczynioruchowego, przewodnictwa nerwowego i przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Ze względu na wiele funkcji w organizmie magnez odgrywa ważną rolę w zapobieganiu chorobom i w ogólnym zdrowiu.

Badania opublikowane w grudniu tego roku na łamach Journal of Sports Medicine and Physical Fitness wskazują, iż dozwolona prawnie suplementacja może w znaczny sposób poprawić osiągane wyniki sportowe. Efekt taki daje stosowanie suplementu diety o nazwie Pycnogenol®. Aktywnym składnikiem tego suplementu jest ekstrakt z kory sosny śródziemnomorskiej (Pinus pinaster), który wykazuje w organizmie działanie przeciwutleniające, a tym samym zmniejsza stres oksydacyjny. Dotychczas suplement ten polecany był osobom, które chcą w szczególny sposób zadbać o swój układ krążenia, kondycję skóry, chcącym ułatwić sobie walkę z celulitem, czy też paniom w okresie menopauzy. Okazało się jednak, że Pycnogenol już w dawce 100mg/dobę potrafi efektywnie wpłynąć na poprawę wyników sportowych.