Wyszukiwanie artykułów

Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest długotrwałą, nawracająca, zapalną dermatozą o podłożu genetycznym, cechującą się wybitnie uporczywym świądem, suchością i łuszczeniem skóry, typowym dla danego wieku umiejscowieniem, charakterystycznymi zmianami morfologicznymi oraz współistnieniem innych  chorób atopowych. W Polsce na AZS choruje od ok. 4,7 % do 9,2% dzieci oraz 0,9-1,4% dorosłych. Jest ono jednym z najczęstszych chorób skóry wieku dziecięcego. Pierwsze jej objawy mogą także wystąpić po 50. roku życia. Wieloczynnikowa etiopatogeneza nie pozwala na określenie jednolitego schematu postępowania, a uczulać może prawie każdy pokarm, szczególnie z tzw. złotej ósemki alergenów. W publikacji omówiono 10. suplementów. Na uwagę zasługują: Eisenia arboreta i ostropest plamisty. Dermatitis atopica można zaliczyć do chorób psychosomatycznych, m.in. ze względu na  obecność u chorych tzw. triady objawów psychicznych oraz współwystępowanie wielu uciążliwych jednostek chorobowych (np. ADHD, padaczka, IBS).

Nietolerancja pokarmowa jest terminem ogólnym, stosowanym dla określenia szeregu odtwarzalnych, niepożądanych reakcji na pokarm, w tym reakcji alergicznych. Leczenie tych dolegliwości polega na zastosowaniu diety eliminacyjnej, polegającej na wyeliminowaniu z jadłospisu produktów szkodliwych i zastąpienie ich produktami równoważnymi. Dieta eliminacyjna odgrywa ważną rolę w leczeniu nietolerancji pokarmowej. Ważne jest jej stosowanie według określonych zasad i ścisłe ich przestrzeganie. Powinna być ona odpowiednio zbilansowana i dostarczać wszystkich niezbędnych składników mineralnych i witamin.

Atopowe zapalenie skóry (AZS) należy do chorób atopowych. Wielu pacjentów z alergią wziewną lub pokarmową nie jest świadomych, iż chorują na AZS. Sytuacja ta jest wynikiem trudności w diagnostyce tej choroby. Obraz atopowego zapalenia skóry zmienia się wraz z wiekiem chorego i może przybierać takie różne formy, m.in.: świerzb, łuszczycę, alergiczny wyprysk kontaktowy, wyprysk kontaktowy z podrażnienia, proteinowy wyprysk kontaktowy, rybią łuskę czy zapalenie skórno‑mięśniowe. Jednakże głównym objawem atopowego zapalenia skóry jest świąd. Mimo postępu medycznego i poprawy komfortu życia, obserwuje się wzrost zachorowalności na AZS, a epidemiologia tej choroby nie jest do końca wyjaśniona. Uznaje się, że ta choroba ma podłoże genetyczne, jednak istnieje wiele czynników, które wpływają na zaostrzenie choroby. Niniejsza publikacja przybliża przebieg choroby oraz rolę alergii pokarmowej w atopowym zapaleniu skóry.

Alergia i nietolerancja pokarmowa są coraz powszechniej występującymi zjawiskami we współczesnym świecie. Z epidemiologicznego punktu widzenia problem alergii pokarmowych nie jest obecnie dokładnie poznany. Wynika to głównie z faktu, że do chwili obecnej brak jest uniwersalnego testu laboratoryjnego rozstrzygającego jednoznacznie o istnieniu alergii. Obecnie za najbardziej wiarygodną, uznawaną za "złoty standard" diagnostyczny jest podwójnie ślepa próba kontrolowana placebo (DBPCFC). Z przeprowadzonych badań wynika, że około 3% populacji ludzkiej dotknięte jest tą chorobą. Częstość alergii pokarmowej różnie kształtuje się w zależności od wieku i płci pacjentów. Obecnie przyjmuje się, że na alergię pokarmową choruje około 1,8-7,5% dzieci oraz 1-2% dorosłych, przy czym wśród kobiet alergię pokarmową diagnozuje się średnio trzy razy częściej niż u mężczyzn.

Celiakia uważana jest za jedną z najczęstszych nietolerancji pokarmowych, wynikającą z wrodzonej nietolerancji glutenu. Do niedawna uznawano tę chorobę za schorzenie małych dzieci, stosunkowo rzadko występującą w wieku dorosłym. W ostatnich latach obraz kliniczny celiakii zmienił się, a badania wykazują na wzrost zapadalności na chorobę wśród osób dorosłych, najczęściej między 30 a 50 rokiem życia. Postać objawów choroby jest różna, co utrudnia wczesną diagnostykę. W 90% przypadków objawy są niespecyficzne, będące efektem złego wchłaniania składników odżywczych przez organizm. Szacuje się że ok. 2,5 mln ludzi w Europie choruje na celiakię, w tym bezobjawowa postać występuje z częstością 1:100 do 1:300, a objawowa 1:3345. Celiakia występuje głównie u osób rasy białej, częściej u kobiet niż mężczyzn (w proporcji 2:1).

Eksperci żywieniowi prognozują, że w najbliższych dekadach Polskie społeczeństwo czeka wzrost częstości występowania alergii i nietolerancji pokarmowych. Według danych statystycznych, najbardziej narażone są dzieci oraz kobiety mieszkające w dużych miastach. Jednak w większości przypadków można skutecznie zapanować nad dolegliwościami. Warto w takich przypadkach zgłosić się po pomoc do lekarza i dietetyka.

Algi już od dawna odgrywają istotną rolę w przemyśle spożywczym w krajach azjatyckich. Ostatnimi czasy zyskują na popularności również w Ameryce i Europie jako modne przekąski - zdrowa alternatywa dla chipsów. Jadalne glony są niskokaloryczne bogate w składniki odżywcze. Ponadto, naukowcy dowiedli teraz, że występujące na rynku algi czerwone mogą przeciwdziałać alergiom pokarmowym. Odkrycia te zostały opublikowane w Journal of Agricultural and Food Chemistry.

W doniesieniu omówiono budowę alergenów pokarmowych. Przybliżono pojęcia bezpośrednio związane z alergenami takie jak: immunogenność, hapten, epitop jak również wskazano główne źródła pochodzenia alergenów pokarmowych.

Dotychczasowo poznane korzyści zdrowotne związane z posiadaniem zwierzęcia wiązały się przede wszystkim ze sferą psychologiczną, przykładowo poprzez redukcję stresu. Coraz częściej podkreśla się również inne czynniki. Zwierzęta są pomocne między innymi podczas rehabilitacji dzieci z zaburzeniami rozwojowymi. Badania opublikowane w czasopiśmie „Microbiome” ukazują pozytywny wpływ związany z obniżeniem ryzyka otyłości i alergii wśród dzieci.

Z roku na rok ilość przypadków alergii pokarmowej wzrasta. W opracowaniu omówiono ogólnie mechanizm alergii pokarmowych IgE-zależnych. Przedstawiono również w bardzo ogólnym zarysie niezwykle złożoną symptomatologię alergii pokarmowych.

W opracowaniu omówiono zjawisko reakcji krzyżowych alergenów pokarmowych, wziewnych, które przyczyniają się do powstawania m.in. zespołu alergii jamy ustnej. Przybliżono takie pojęcia jak: profilina, CCD.