Wyszukiwanie artykułów

W 2008 r. Europejskie Towarzystwo Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci (ESPGHAN) wydało stanowisko dotyczące glutenu w diecie niemowląt, w którym rekomendowało rozpoczęcie podawania glutenu jeszcze w okresie karmienia piersią. Jednocześnie odradzało jego wprowadzanie zbyt wcześnie (przed 4. miesiącem życia) lub zbyt późno (po 7. miesiącu życia). Od tego czasu pojawiły się nowe dane.

Prawidłowe odżywianie matki podczas laktacji to podstawowy czynnik kształtujący zdrowie człowieka. Laktacja to okres w którym, zmienia się zapotrzebowanie matki karmiącej  na mikro- i makroelementy. Sposób żywienia powinien zapewnić kobiecie jak najlepsze warunki przebiegu laktacji. Takie czynniki jak stres, lęk oraz palenie tytoniu mogą zaburzać produkcję mleka. Dieta eliminacyjna matki karmiącej pociąga za sobą ryzyko zaburzenia prawidłowego odżywienia oraz wzrostu dziecka. Ograniczenia dietetyczne w okresie laktacji mogą być szkodliwe również dla zdrowia matki, dlatego należy je stosować tylko w przypadkach bezwzględnych. Bardzo ważne jest zastąpienie eliminowanej żywności zalecanymi wymiennikami. oraz profesjonalne doradztwo w celu jej skutecznego leczenia. Nie ma podstaw do przerywania karmienia piersią lub eliminacji produktów z diety z powodu kolki niemowlęcej. Kolka nie jest zagrożeniem dla zdrowia dziecka oraz mija samoistnie.

Celiakia uważana jest za jedną z najczęstszych nietolerancji pokarmowych, wynikającą z wrodzonej nietolerancji glutenu. Do niedawna uznawano tę chorobę za schorzenie małych dzieci, stosunkowo rzadko występującą w wieku dorosłym. W ostatnich latach obraz kliniczny celiakii zmienił się, a badania wykazują na wzrost zapadalności na chorobę wśród osób dorosłych, najczęściej między 30 a 50 rokiem życia. Postać objawów choroby jest różna, co utrudnia wczesną diagnostykę. W 90% przypadków objawy są niespecyficzne, będące efektem złego wchłaniania składników odżywczych przez organizm. Szacuje się że ok. 2,5 mln ludzi w Europie choruje na celiakię, w tym bezobjawowa postać występuje z częstością 1:100 do 1:300, a objawowa 1:3345. Celiakia występuje głównie u osób rasy białej, częściej u kobiet niż mężczyzn (w proporcji 2:1).

Hiperprolaktynemia jest istotnym wskaźnikiem klinicznym świadczącym o możliwych zaburzeniach patologicznych, do których należą guzy jak prolaktynoma, ale także występuje jako skutek uboczny niedoczynności tarczycy. Środki farmakologiczne, szczególnie przeciw psychotyczne mogą modulować stężenie prolaktyny. Wysoki poziom prolaktyny obejmuje również fizjologiczne zmiany zachodzące w organizmie, do których należą: ciąża czy karmienie piersią lub też wysiłek fizyczny.  Jakie przyczyny objawiają się wysokim stężeniem prolaktyny? Czy niepokalanek pospolity jest w stanie obniżyć jej poziom i zapobiec objawom? W poniższym artykule zostaną podane odpowiedzi na postawione pytania.

Mukowiscydoza jest chorobą genetyczną dziedziczoną autosomalnie recesywnie. W Polsce występuje z częstością około 1 na 5000 urodzeń. W 2009 roku wprowadzono testy przesiewowe noworodków, które mają 96% czułości. Rejestr Pacjentów Europejskiego Towarzystwa Mukowiscydozy ECFS gromadzi dane demograficzne i kliniczne od osób z mukowiscydozą wyrażających dobrowolną zgodę w Europie. Informacje są wykorzystywane do pomiaru, badania i porównywania aspektów mukowiscydozy i jego leczenia w krajach uczestniczących. Baza danych rejestru zawiera dane od ponad 48 000 zarejestrowanych osób z mukowiscydozą z 35 krajów [1]. Dzieci urodzone w XX w., niezależnie od kraju, miały bardzo małe szanse na przeżycie do wieku dorosłego, ze względu na brak skutecznych terapii. Chorzy z mukowiscydozą urodzeni w dwóch ostatnich dekadach XX wieku w krajach rozwiniętych mają obecnie o 50% większą szansę na życie do 50 lat [2].

Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest długotrwałą, nawracająca, zapalną dermatozą o podłożu genetycznym, cechującą się wybitnie uporczywym świądem, suchością i łuszczeniem skóry, typowym dla danego wieku umiejscowieniem, charakterystycznymi zmianami morfologicznymi oraz współistnieniem innych  chorób atopowych. W Polsce na AZS choruje od ok. 4,7 % do 9,2% dzieci oraz 0,9-1,4% dorosłych. Jest ono jednym z najczęstszych chorób skóry wieku dziecięcego. Pierwsze jej objawy mogą także wystąpić po 50. roku życia. Wieloczynnikowa etiopatogeneza nie pozwala na określenie jednolitego schematu postępowania, a uczulać może prawie każdy pokarm, szczególnie z tzw. złotej ósemki alergenów. W publikacji omówiono 10. suplementów. Na uwagę zasługują: Eisenia arboreta i ostropest plamisty. Dermatitis atopica można zaliczyć do chorób psychosomatycznych, m.in. ze względu na  obecność u chorych tzw. triady objawów psychicznych oraz współwystępowanie wielu uciążliwych jednostek chorobowych (np. ADHD, padaczka, IBS).

W 2013 roku matki chorujące na cukrzycę typu 1 lub typu 2 urodziły ok. 4,3 miliona dzieci. Cukrzyca typu 1 lub typu 2 stanowi wysokie ryzyko powikłań płodwych zarówno dla płodu jak i dla kobiety ciężarnej. W publikacji omówiono klasyfikacje, epidemiologię i patogenezę cukrzycy typu 1, wpływ cukrzycy na przebieg ciąży, jak również, powikłania płodowe (makrosomia płodu, zespół zaburzeń oddychania, wady wrodzone, zespół regresji krzyżowej).

Alergia i nietolerancja pokarmowa są coraz powszechniej występującymi zjawiskami we współczesnym świecie. Z epidemiologicznego punktu widzenia problem alergii pokarmowych nie jest obecnie dokładnie poznany. Wynika to głównie z faktu, że do chwili obecnej brak jest uniwersalnego testu laboratoryjnego rozstrzygającego jednoznacznie o istnieniu alergii. Obecnie za najbardziej wiarygodną, uznawaną za "złoty standard" diagnostyczny jest podwójnie ślepa próba kontrolowana placebo (DBPCFC). Z przeprowadzonych badań wynika, że około 3% populacji ludzkiej dotknięte jest tą chorobą. Częstość alergii pokarmowej różnie kształtuje się w zależności od wieku i płci pacjentów. Obecnie przyjmuje się, że na alergię pokarmową choruje około 1,8-7,5% dzieci oraz 1-2% dorosłych, przy czym wśród kobiet alergię pokarmową diagnozuje się średnio trzy razy częściej niż u mężczyzn.