Wyszukiwanie artykułów

Histamina jest aminą biogenną, powstającą na skutek dekarboksylacji histydyny. Pełni wiele ważnych funkcji, biorąc udział w neurotransmisji, immunomodulacji, hematopoezie, gojeniu się ran. Odgrywa również rolę w rytmie dnia i nocy oraz regulacji proliferacji komórek. Wzrost jej stężenia może być spowodowany niedoborem diaminooksydazy, enzymu sprawującego kontrolę nad homeostazą histaminy. Wysoki poziom histaminy pociąga za sobą konsekwencje w postaci:rumienia, problemów żołądkowo- jelitowych, świądu skóry czy  zaczerwienienia.

Histamina jest obecna w żywności fermentowanej, a także w produktach długo przechowywanych. Brak powyższych produktów w diecie może powodować obniżenie stężenia histaminy we krwi. To z  kolei może skutkować wystąpieniem niepożądanych objawów. Dlatego mniejsze spożycie pokarmów bogatych w histaminę, zmniejsza niepożądane działanie tej substancji.

Nietolerancja laktozy jest powszechnym zjawiskiem, które może dawać uporczywe objawy po spożyciu produktów zawierających laktozę. Najczęściej występuje biegunka, a także wzdęcia, gazy, przelewanie w brzuchu i nudności. Szacuje się, że w Polsce na nietolerancję laktozy cierpi aż 37% społeczeństwa. Przyczyną tego zjawiska może być zaburzenie trawienia i wchłaniania laktozy czyli dwucukru składającego się z D-galaktozy i D-glukozy. Wyróżnia się trzy formy nietolerancji laktozy: alaktazja czyli wrodzona nietolerancja laktozy, wtórna nietolerancja laktozy przebiegająca z uszkodzeniem szczytowej części kosmków jelitowych spowodowana np. chorobą Leśniowskiego-Crohna, a także pierwotna nietolerancja inaczej nazywana hipolaktazją. Szereg dostępnych metod diagnostycznych pozwala na zdiagnozowanie nietolerancji i włączenie odpowiedniej diety. Bardzo ważne jest aby na diecie bezlaktozowej zadbać o odpowiednią podaż wapnia i zapoznać się z produktami dozwolonymi i przecwiskazanymi.

Nietolerancja laktozy jest powszechnym zjawiskiem, które może dawać uporczywe objawy po spożyciu produktów zawierających laktozę. Najczęściej występuje biegunka, a także wzdęcia, gazy, przelewanie w brzuchu i nudności. Szacuje się, że w Polsce na nietolerancję laktozy cierpi aż 37% społeczeństwa. Przyczyną tego zjawiska może być zaburzenie trawienia i wchłaniania laktozy czyli dwucukru składającego się z D-galaktozy i D-glukozy. Wyróżnia się trzy formy nietolerancji laktozy: alaktazja czyli wrodzona nietolerancja laktozy, wtórna nietolerancja laktozy przebiegająca z uszkodzeniem szczytowej części kosmków jelitowych spowodowana np. chorobą Leśniowskiego-Crohna, a także pierwotna nietolerancja inaczej nazywana hipolaktazją. Szereg dostępnych metod diagnostycznych pozwala na zdiagnozowanie nietolerancji i włączenie odpowiedniej diety. Bardzo ważne jest aby na diecie bezlaktozowej zadbać o odpowiednią podaż wapnia i zapoznać się z produktami dozwolonymi i przecwiskazanymi.

Nietolerancję laktozy uważa się za jedną z najczęściej spotykanych nietolerancji pokarmowych. Jest to schorzenie bardzo rozpowszechnione na świecie.  W niektórych rejonach cierpi na nie nawet 100% danej populacji. W Europie częstość występowania wynosi od 2% w krajach skandynawskich do nawet 70% na południu kontynentu. W Polsce zaburzenie to rozpoznaje się u 17–37% dorosłych osób. Do nietolerancji laktozy dochodzi, gdy w organizmie brakuje laktazy - enzymu koniecznego do rozkładu cukru mlecznego. Wówczas po spożyciu mleka lub innych produktów zawierających laktozę pojawiają się dolegliwości ze strony układu pokarmowego do których zaliczają się: biegunki, bóle brzucha, uczucie przelewania w brzuchu, wzdęcia, nudności czy gazy. Jednym z zaleceń żywieniowych dla pacjentów cierpiących na niedobór laktazy jest zastąpienie mleka w codziennej diecie produktami takimi jak: jogurty, kefiry, maślanki i inne.  Niniejsza publikacja przedstawia znaczenie żywności fermentowanej w żywieniu osób z nietolerancją laktozy.

Alergia i nietolerancja pokarmowa są coraz powszechniej występującymi zjawiskami we współczesnym świecie. Z epidemiologicznego punktu widzenia problem alergii pokarmowych nie jest obecnie dokładnie poznany. Wynika to głównie z faktu, że do chwili obecnej brak jest uniwersalnego testu laboratoryjnego rozstrzygającego jednoznacznie o istnieniu alergii. Obecnie za najbardziej wiarygodną, uznawaną za "złoty standard" diagnostyczny jest podwójnie ślepa próba kontrolowana placebo (DBPCFC). Z przeprowadzonych badań wynika, że około 3% populacji ludzkiej dotknięte jest tą chorobą. Częstość alergii pokarmowej różnie kształtuje się w zależności od wieku i płci pacjentów. Obecnie przyjmuje się, że na alergię pokarmową choruje około 1,8-7,5% dzieci oraz 1-2% dorosłych, przy czym wśród kobiet alergię pokarmową diagnozuje się średnio trzy razy częściej niż u mężczyzn.

Nietolerancja pokarmowa jest terminem ogólnym, stosowanym dla określenia szeregu odtwarzalnych, niepożądanych reakcji na pokarm, w tym reakcji alergicznych. Leczenie tych dolegliwości polega na zastosowaniu diety eliminacyjnej, polegającej na wyeliminowaniu z jadłospisu produktów szkodliwych i zastąpienie ich produktami równoważnymi. Dieta eliminacyjna odgrywa ważną rolę w leczeniu nietolerancji pokarmowej. Ważne jest jej stosowanie według określonych zasad i ścisłe ich przestrzeganie. Powinna być ona odpowiednio zbilansowana i dostarczać wszystkich niezbędnych składników mineralnych i witamin.

Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest długotrwałą, nawracająca, zapalną dermatozą o podłożu genetycznym, cechującą się wybitnie uporczywym świądem, suchością i łuszczeniem skóry, typowym dla danego wieku umiejscowieniem, charakterystycznymi zmianami morfologicznymi oraz współistnieniem innych  chorób atopowych. W Polsce na AZS choruje od ok. 4,7 % do 9,2% dzieci oraz 0,9-1,4% dorosłych. Jest ono jednym z najczęstszych chorób skóry wieku dziecięcego. Pierwsze jej objawy mogą także wystąpić po 50. roku życia. Wieloczynnikowa etiopatogeneza nie pozwala na określenie jednolitego schematu postępowania, a uczulać może prawie każdy pokarm, szczególnie z tzw. złotej ósemki alergenów. W publikacji omówiono 10. suplementów. Na uwagę zasługują: Eisenia arboreta i ostropest plamisty. Dermatitis atopica można zaliczyć do chorób psychosomatycznych, m.in. ze względu na  obecność u chorych tzw. triady objawów psychicznych oraz współwystępowanie wielu uciążliwych jednostek chorobowych (np. ADHD, padaczka, IBS).

Zaburzenia ze spektrum autyzmu są zaburzeniami rozwojowymi, które w dalszym ciągu jest poznawane. Dziecko, nastolatek czy też osoba dorosła z autyzmem różnią się między sobą i nie ma tu możliwości wypracowania jednego wspólnego dla wszystkich modelu wsparcia i oddziaływania zarówno medycznego, jak i terapeutycznego [1].

Zaproponowano również kilka metod leczenia dietetycznego dla dzieci z ASD na podstawie zaobserwowanych osobliwych zmian czynnościowych przewodu pokarmowego i powiązanych wzorców behawioralnych w tych populacjach. Diety eliminacyjne, których celem jest pomijanie pokarmów wpływających negatywnie na objawy ASD z powodu reakcji alergicznych lub nieodpowiedniej tolerancji, takie jak dieta bezglutenowa i bezkazeinowa (dieta GF-CF) nie przynosiły żadnych lub marginalnie korzystnych efektów [2].

Celiakia uważana jest za jedną z najczęstszych nietolerancji pokarmowych, wynikającą z wrodzonej nietolerancji glutenu. Do niedawna uznawano tę chorobę za schorzenie małych dzieci, stosunkowo rzadko występującą w wieku dorosłym. W ostatnich latach obraz kliniczny celiakii zmienił się, a badania wykazują na wzrost zapadalności na chorobę wśród osób dorosłych, najczęściej między 30 a 50 rokiem życia. Postać objawów choroby jest różna, co utrudnia wczesną diagnostykę. W 90% przypadków objawy są niespecyficzne, będące efektem złego wchłaniania składników odżywczych przez organizm. Szacuje się że ok. 2,5 mln ludzi w Europie choruje na celiakię, w tym bezobjawowa postać występuje z częstością 1:100 do 1:300, a objawowa 1:3345. Celiakia występuje głównie u osób rasy białej, częściej u kobiet niż mężczyzn (w proporcji 2:1).

Nadwaga i otyłość stanowią ważny problem zdrowotny. Często mówi się o epidemii otyłości, bo problem ten z roku na rok dotyka coraz większej populacji ludzi. Otyłość i nadwaga może prowadzić do wystąpienia wielu schorzeń jak np. cukrzyca typu 2, kamica żółciowa, zespół bezdechu sennego, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia hormonalne. Etiologia otyłości jest złożona, a do głównych czynników wpływających na jej rozwój zaliczamy czynniki środowiskowe,  genetyczne, metaboliczne, a także psychologiczne.

Chińscy naukowcy wierzą, że już w niedalekiej przyszłości uda się zastąpić mleko wstępne dla niemowląt mlekiem ludzkim, pochodzącym od krów. Jak to możliwe? Rozwiązaniem jest GMO (Genetically Modified Organisms - Organizmy zmodyfikowane genetycznie).

Niezmiernie miło jest nam poinformować, że czasopismo Journal of Nutrilife objęło patronatem medialnym niezwykłe wydarzenie jakim jest I Ogólnopolska Konferencja Nowatorskie Metody Leczenia Nadwagi i Otyłości.